Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Startpagina Over mijzelf wat er gebeurde revalidatie Amputatie Contact +sponsoring PEARL CITA VZW Benefiet Dankwoord 

revalidatie

Revalidatie

Ik moest snel afslanken………………………..Na een tijdje kwam ik bij de huisarts. Hij vond het goed wat ik al afgeslankt was, maar als ik op deze manier zou verder doen zou ik over 7jaar nog altijd aan het afslanken zijn. Op dat moment besloot ik om misschien toch een gastric bypass te laten doen. Na een paar dagen al had ik mijn 1ste afspraak in UZA Edegem. Na 6 maanden van afspraken maken en onderzoeken doen heb ik op 21 januari de gastric bypass laten doen. Toen ze mij kwamen halen om naar het operatiekwartier te brengen dacht ik heel de tijd, waar ben ik aan begonnen Nu is het 14 maanden geleden dat het gebeurd is en ik voel mij super. Ik kan veel meer kleding kopen in een kleinere maat en ben tot nu toe 61kg kwijt. Het is gewoon een zaligheid want ik kan veel meer aan. Hierdoor was ik heel tevreden over het ziekenhuis, dus hebben we besloten om samen met de huisarts in dit ziekenhuis een arts te zoeken die ook mijn been zou kunnen opereren. In mei 2011 zijn we er voor eerste keer op consultatie geweest, hij heeft foto’s laten nemen en een MRI scan en zo kon hij zien wat er aan kon gebeuren. Hij ging een donor achillespees met een stukje bot aan mijn knie bevestigen. Alles ging goed, had geen pijn meer en kon al een beetje stappen. Het plooien deed ik samen met de kinesist omdat schrik had om het alleen te doen en dat er weer iets zou gebeuren met mijn been. Na tien weken reed ik met ons moeder naar ons Karel, Annelies en Lucie om een bezoekje te gaan brengen. Toen we terug naar huis reden stonden we voor een open brug en plots liet ik een schreeuw. Ik had mijn knie voelen wegschuiven en probeerde het tegen te houden maar dat ging natuurlijk niet. Ik moest normaal 5 dagen later terug op controle bij dus hebben we de huisarts opgebeld. Hij vreesde natuurlijk het ergste. In afwachting van de consultatie heeft hij een paar dagen mij komen inspuiten omdat ik het niet kon uithouden van de pijn. We gingen op controle en vertelde hem alles, en ja hoor, de donor achillespees werd niet aanvaard en daarom was alles terug losgekomen. Ik moest weer geopereerd worden. In november 2011 ben ik opnieuw geopereerd. Er werd een ligament door mijn bot aangebracht en mijn knie werd verstevigd zodat het niet meer stuk kon gaan. Eerst wou ik dit niet omdat ik er zeker van wou zijn dat dit de laatste operatie zou zijn. Samen met een andere arts werd er beslist om dit toch nog te proberen zodat ik mijn been toch nog zo’n 40° graden zou kunnen plooien. De dag brak aan, ik was zo vreselijk zenuwachtig, maar de operatie viel goed mee. Ik moest een paar dagen in het ziekenhuis blijven maar heb niks anders gedaan dan gehuild.Volgens de artsen zou ik een trauma hebben van al die ziekenhuisbezoeken. Na 5 dagen mocht ik naar huis en kon de revalidatie terug beginnen.De kinesist kwam aan huis want ik mocht in het begin nog niet naar Nottebohm.Na 3 weken kreeg ik terug verschrikkelijk veel pijn en kon ik niets meer met mijn been, dus moesten we van de huisarts naar de spoed om mijn been is te laten nakijken. Na alles te hebben onderzocht zag alles er goed uit en niets was kapot. Ik had ook geen ontsteking aan mijn been dus kreeg ik straffere pijnstillers mee. Omdat de pijn niet over ging hebben we naar het ziekenhuis gebeld en kregen we de arts aan de lijn. Ik mocht langskomen om alles nog eens na te kijken. Hij zou aan het opereren zijn maar zou een andere dokter verwittigen. Er werden opnieuw foto’s genomen. Alles was in orde, maar het zou met het trauma te maken hebben en ook omdat ik al 7 keer geopereerd was aan mijn been. Mijn lichaam moest het allemaal nog verwerken. Ik kreeg weer andere pijnstillers mee en dan zou het moeten beteren. Het ging dus beter en kon terug verder werken met de kinesist. Ik moest na Nieuwjaar nog eens terug op controle komen. 2 weken voor kerstmis was een klein stukje van mij operatiewond open gegaan. Ik was in paniek dus heb ik de thuisverpleging opgebeld ( huisdokter was ziek ) in het begin dachten ze aan een abces maar het bleek een fistel in mijn been te zijn. De thuisverpleging kwam het elke dag verzorgen om er een wiek in stoppen. Na een tijdje kwam er nog een tweede fistel bij. Na kerstmis lag ik gewoon op mijn bed en had ik dezelfde pijn als vorige keer toen het afbrak in mijn been. Ik schreeuwde het weer uit van de pijn en mijn knie zwol helemaal op dus vreesde ik weer voor het ergste. De dag was aangebroken dat ik weer op controle moest. We zijn voor de zekerheid foto’s gaan laten nemen. Toen we de foto’s aan het bekijken waren schrok de arts. Mijn knieschijf zat terug naar boven en het ligament was door het bot gescheurd het was terug stuk mijn been. Weer een operatie maar eerst moesten de fistels op mijn been genezen zijn.Op 16 maart werd ik opnieuw geopereerd. Mijn been werd vast gezet. (Alleen mijn voet en heup kan ik nog bewegen, de knie staat dan vast ). Er zit nu een lange en dikke ijzeren staaf door mijn bot en knie. De botten gaan nu aan elkaar groeien en nu zou het normaal niet meer stuk mogen gaan. Na een paar dagen mocht ik naar huis om verder te gaan rusten en na een week ging ik terug naar Nottebohm om oefeningen te gaan doen. Kort daarna kwam de eerste fistel terug op mijn been en iets daarna de tweede ( het komt door dat de snede al 8 keer is open gegaan.) nu zien ze er al veel beter uit en moet ik 1 keer per week op controle, maar alles ziet er goed uit. Het gaat de goede kant op. Voor de rest zullen we het nog moeten afwachten hoe mijn leven er verder gaat uitzien en hoe ik alles ga kunnen doen. Een paar weken later ging het alweer mis.De pijn kwam terug, weer erger zoals eerst, dus weer op controle. Deze keer hebben ze me verder doorverwezen naar de pijnkliniek.Hier zijn ze tot het verdict gekomen: “chronisch pijnsyndroom” . Nieuwe medicatie bij gekregen. Voorlopig gaat nu alles zo verder, maar we zullen toch op termijn een oplossing moeten zoeken of..........................

binnenkort hier een video van de revalidatie

Vroeger.............

Nu...................

kinesist Christophe

kinesist Hans

Dokter De Block